Historische Lezing: Rampjaar 1672

Historische lezing: Rampjaar 1672

Wanneer?

Datum

donderdag 01 december 2022


Tijd

19.30 - 21.30 uur (inloop vanaf 19.00 uur)

Waar?


Bibliotheek Nijkerk

Frieswijkstraat 99

3861 BK Nijkerk

Kosten?


Prijs € 8,50 p.p.

Start: gegarandeerd


Minimaal aantal deelnemers: n.v.t.

Maximaal aantal deelnemers: 100

Het jaar 1672 staat in de Nederlandse geschiedenis bekend als het Rampjaar. Volgens een Nederlands gezegde was "de regering radeloos, het volk redeloos en het land reddeloos".


Het jaar 1672 staat in de geschiedenisboeken bekend als een Rampjaar voor de Nederlandse Republiek. Maar waarom eigenlijk? Wat gebeurde er precies in het Rampjaar 1672? Waarom was ‘het volk redeloos, de regering radeloos en ons land reddeloos’?

In het Rampjaar 1672 werd de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden van verschillende kanten aangevallen, namelijk door Engeland, Frankrijk (onder koning Lodewijk XIV) en de bisdommen Münster en Keulen.

Het Rampjaar begon met een militair incident in het Kanaal op 23 maart 1672. Ondanks een militair verbond met Engeland uit 1668 – gesloten tegen Frankrijk – hielden de Engelsen op die dag een eskader, de Smyrnavloot, van 70 Nederlandse schepen tegen en beschoten de vloot. Dit incident luidde de Derde Engels-Nederlandse Oorlog in (1672-1674). Het was het begin van het Rampjaar. 


De aanleiding voor de oorlog met Frankrijk lag in 1667. Toen marcheerde Lodewijk XIV met zijn legers de Zuidelijke Nederlanden binnen, maar Johan de Witt sloot hierop een verbond met Engeland en Zweden: de Triple Alliantie. Lodewijk moest in 1668 met de Vrede van Aken beschaamd de aftocht blazen, maar zwoer wraak. Lodewijk sloot een verbond met de bisdommen van Keulen en Münster om die wraak ten uitvoer te brengen.


De rijkdom van de Republiek, door de VOC-handel en Oostzeehandel (de ‘moedernegotie’), wekte een vijandige houding van Engeland, Frankrijk en enkele Duitse bisdommen in de hand. Nederland was feitelijk omringd door landen die sterker waren, maar minder rijk. Toen het Rampjaar begon had de Republiek wel een sterke marine, maar de landmacht stelde weinig voor.

Tijdens deze lezing gaan we het o.a. hebben over de grondoorlog tijdens het Rampjaar, de belangrijkste zeeslagen (Michiel de Ruyter), het keerpunt in september 1673 voor de Republiek en de gevolgen van het Rampjaar


De lezing is gericht op het verkrijgen van inzichten in en vergroten van kennis over ons verleden. 

Gastspreker: Wilson Hoogers

Vandaag de dag is de wereld complex, maar om die wereld en elkaar te begrijpen, zal men het verleden moeten bestuderen.


Voor mij begon mijn interesse voor geschiedenis al toen ik vrij jong was. Mijn ouders namen mij van kleins af aan al mee op reis. Dit waren reizen door Europa, maar ook door de wereld. Geen strandvakantie, maar een natuur- en cultuurvakantie. En op deze manier kom je vanzelf in aanraking met verschillen, maar ook de geschiedenis – het ontstaan – van deze verschillende culturen. Dat vonden ze belangrijk. En ook nu probeer ik zo veel mogelijk van deze wereld en de geschiedenis te zien en te ervaren. Het mag dus ook geen verrassing zijn dat ik nog graag ieder jaar veel op reis ga. Hiernaast ben ik fervent wandelaar. Ieder jaar loop ik de 50 kilometer van de Nijmeegse Vierdaagse. Maar een land is meer dan alleen steden, de natuur zegt ook iets over hoe een land zich heeft gevormd. En die natuur verken ik het liefste op wandelschoenen.


Toch ben ik toevalligerwijs in het onderwijs terechtgekomen. Ook hiervoor heb ik een weg moeten bewandelen. Als middelbare scholier vond ik het vak geschiedenis altijd wel leuk en was ik er ook goed in, maar ik wist niet wat ik wilde worden. Presenteren vond ik maar niks en de lerarenopleiding geschiedenis was een tijdelijke oplossing om met een propedeuse geschiedenis en/of politicologie aan de universiteit te gaan studeren. Maar tijdens die opleiding kwam ik erachter hoe het is om mensen iets te leren, te enthousiasmeren en te interesseren.


Bij mijn volgende stap als docent geschiedenis op het Corderius College in Amersfoort, waar ik nu werk, probeer ik er alles uit te halen wat erin zit. Wat een groot compliment is het om die kinderen te helpen om stapjes te zetten in hun vaardigheden. Een voorbeeld te mogen zijn of hen normen en waarden mee te kunnen geven. Of als kinderen gewoon simpelweg aangeven jouw vak toch leuk te vinden door de manier hoe het wordt vormgegeven. Dan weet je dat je het niet voor niks hebt gedaan.


En ook bij de VUN wil ik jullie blijven enthousiasmeren, maar ook vooral interesseren voor de onderwerpen en dit belangrijke en mooie vak!